\\ ನೀ ಹೀಗೆ ಕೊಲ್ಲಬೇಡ //

ಕೊಲ್ಲುವುದಾದರೆ ಕೊಂದುಬಿಡು

ನೀ ಹೀಗೆ ಕಾಡಬೇಡ/ 

ಎಲ್ಲರ ತೊರೆದು ಬಂದು ಬಿಡು

ನೀ ಹೀಗೆ ಕೊಲ್ಲಬೇಡ//

ಜಾತಿ-ಜನಿವಾರ ನೋಡಬೇಡ 

ಮೈಲಿಗೆ ಆದೀತು ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ನೋಡ/

ಮೇಲು-ಕೀಳು ಹೊಸದಲ್ಲ ಜಗದಲಿ 

ಬಂದಿಯಾಗಿರೋ ಮಾನಸ ಬಿಚ್ಚಿ ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನ ನೋಡು//

ಜನುಮ ಜನುಮದ ಕನಸು ಬೇಡ 

ಇಂದೇ ಜೋಡಿಯಾಗಿ ಬಿಡುವ/ 

ಈ ಜನುಮಕ್ಕಷ್ಟೇ ಸಾಕು 

ನಿನ್ನ ತುಂಬು ಪ್ರೀತಿ ನೋಡ//

ಸೂರ್ಯ-ಚಂದ್ರರನೆ ತಂದು 

ಬೆಳಕಾಗಿಸುವೆನೆಂದು ಸುಳ್ಳು ನುಡಿಯೇನು  ಜಾಣೆ/

ಏನೇ ಬರಲಿ ಕಹಿಯಲ್ಲವ ನಾ  ನುಂಗಿ 

ಸಿಹಿ ಮಾತ್ರ ನಿನಗೆ ನಂಬು ನನ್ನಾಣೆ..// 

ನೀ ನಿಲ್ಲದೆ..ನಾ ನಿಲ್ಲ

ನೀ ಬರುವುದು ಅರೆಕ್ಷಣ ನಿಧಾನವಾದರೂ 

ಸಹಿಸಲಾರೆನು ಪ್ರತಿಕ್ಷಣ..ವಿರಹ ನೂರು ತರಹ

ನೀನಿಲ್ಲದ ಬಾಳು ಬಾಳಲ್ಲ 

ನಿನ್ನ ಕಾಣದೆ ಬದುಕೇ ಇಲ್ಲ..

ಚಂದಿರನಿಲ್ಲದ ಬಾನೆಲ್ಲಿ..? 

ಕಿರಣ ಬೀರದ ಸುರ್ಯನೆಲ್ಲಿ..?

ಕಾಂತಿಯ ಬೀರುವ ನೀನೆಲ್ಲಿ..?

ಕವಿದ ಕತ್ತಲ ಸರಿಸಿ ಬಂದು ಬಿಡು ಗೆಳತಿ..

ನನ್ನ ಕವಿತೆಗೆ 

ನೀನೆ ಕೊನೆ ಮೊದಲ ಸಾಲು 

ನಿನ್ನ  ಪ್ರೇಮಕೆ 

ಮೊಗೆದು ಕೊಡುವೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಪಾಲು..  

 

ನಿಗೂಢ

  ನಿಗೂಢ 

ಎತ್ತ ನೋಡಿದರು 

ಬದುಕು ಬಟ್ಟ ಬಯಲು 

ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಕೆಂಡ 

ನಡೆದರೆ ಸುಡು ಧರಣಿ

ಬಟ್ಟ ಬಯಲ ನಡುವೆ 

ಬೆತ್ತಲಾಗಿ ನಿಂತ ಅನುಭವ 

ಕೇಕೆ ಹಾಕಿ ನಗುತಿರುವ 

ದಿಕ್ಕೆಟ್ಟ ಆತ್ಮಗಳು,

ಚಿತೆ ಆರಿದರು 

ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಅರೆಬೆಂದ ಶವಗಳು,

ಸುಳಿಗಾಳಿ ಸುಳಿಯೇ 

ಮೈಯಲ್ಲ  ರಕ್ತದ ಅಂಟು 

ಇದು ನಿಗೂಢ ಮನಸ್ಸಿನ 

ಸೊಗಡು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ 

ಕಥೆ-ವ್ಯಥೆ.. 

 ನಲ್ಲೆ ನಿನಗಾಗಿ 

ನಿನ್ನ ಕುಡಿನೋಟದ ಮಿಂಚಿಗೆ 

ಮರುಳಾಗಿ   ನಾನು 

ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಂಚಿನ ಕಪ್ಪಾಗಿ 

ಕರಗಿ ಬಿಡುವಾಸೆ

 

ಇದೋ 

ಬರೆದಿರುವೆ  ನಿನಗಾಗಿ 

ಕನಸ ಕಂಗಳಲಿ ಕನವರಿಸುತ 

ಎದೆಯ ಬಾವದಲಿ ಭಾವುಕನಾಗಿ 

ಮಿಂಚ  ಲೇಖನಿ ಹಿಡಿದು 

ಹೃದೆಯದ ಹಾಳೆ ತೆರೆದು...

ಎಲ್ಲವ ತೊರೆದು ಬಂದು ಬಿಡು ಗೆಳತಿ 

ನಾನಿಲ್ಲವ ನಿನಗೆ 

ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ ಬಂದಿಸುವೆ 

ನನ್ನ ತೋಳಿನಾಶ್ರಯದಲ್ಲಿ....

ನೀ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವಲೆಲ್ಲ

ನಾ ನೆಲದ ಹಾಸಾಗುವೆ 

ನಲುಗದಂತೆ ನಿನ್ನ ಕಾಪಾಡುವೆ

ನನ್ನ  ಉಸಿರಿರುವವರೆಗೂ ...

ಇಂತಿ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ.......

ಮರೆತೆನೆಂದರೂ ಮರೆಯಲಿ ಹೇಗೆ ನಿನ್ನ 

ಕಾಡಿ ಕಂಗೆಡಿಸಿ ಮರೆಯಾದ ಮಾನಿನಿ ನೀನು 

ಮಾತಿಗೂ ನಿಲುಕದೆ ಮರೆಯಾದೆಯಲ್ಲೇ..

ಮೌನದಲಿ ಮಾತನಾಡಿ 

ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಕೊಂದು

ಪ್ರೇಮ ಪಾತಕಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟೆಯಲ್ಲೇ..

ಒಂದೇ ಒಂದು ಬಾರಿ ಪ್ರೇಮಿಸಿಬಿಡು ನನ್ನ 

ಮನಸಾರೆ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿರುವೆ ನಿನ್ನ 

ನೀನು ಮತ್ತೆ ಕಾಣದಿರು ಸರಿಯೇ....

ಬರೆದು ಬಿಡುವೆ ಷರವ ನೀನೆಂದಿಗೂ ನನ್ನವಳೇ 

ನಿನ್ನ ನೆನಪಲ್ಲೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿರುವ 

ಇಂತಿ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ........

muttina kaavya

ನನ್ನವಳು ನುಡಿದ ನುಡಿಗಳ ಹೆಕ್ಕಿ
ಮುತ್ತಾಗಿ ಪೋಣಿಸುವಾಸೆ
ಮುತ್ತಿನ ಕಾವ್ಯವಾಗಿಸುವಾಸೆ

ಆದರೆ ನುಡಿಯಳು ನನ್ನವಳು
ಸಿಹಿ ನುಡಿಯ
ಸಿಲುಕಿ ಹೋಗಿವೆ ನುಡಿಗಳು
ಎದೆಯಾಳದಲ್ಲಿ
ಬತ್ತಿ ಹೋಗಿವೆ ನೆನಪುಗಳು
ಅವಳ ನೆನಪಿನಂಗಳದ
ತಲೆ ಎಂಬ ಮಸ್ತಿಷ್ಕದಲಿ
ಅಪಘಾತದ ಆಘಾತದಿಂದ

ಆದರು ಒಮೊಮ್ಮೆ ನಗುವ
ಅವಳ ನಗುವನ್ನೇ ಹೆಕ್ಕಿ
ಮಾಲೆಯಾಗಿಸಿ ಧರಿಸಿ
ಮರೆಯುತಿದ್ದೇನೆ
ನಾ ಬರೆಯಬೇಕಿಂದಿದ್ದ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರದ ಕಾವ್ಯವ....